http://stamdamd.blogspot.com/2010/11/blog-post_3445.html
Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010
«Στον απόηχο… των δημοτικών εκλογών»
.
Γράφει ο
Ιωσήφ Γανώσης
Μετά το τέλος των δημοτικών εκλογών πάντα υπάρχει η κριτική γύρω από τα εκλογικά αποτελέσματα. Βέβαια είναι πολύ εύκολο να κάνεις κριτική εκ των υστέρων και με το αποτέλεσμα χειροπιαστό.
Όμως, για τους πιο σώφρονες και αυτούς που μπορούν και θέλουν να δουν τα πράγματα πιο ψύχραιμα, είναι μια καλή ευκαιρία και παρακαταθήκη για τη γνώση τους, να κάτσουν και να αναλύσουν τα αποτελέσματα.
Πάντα όμως στην πολιτική ανάλογα από ποια πλευρά είσαι, βλέπεις τα πράγματα σαν το ποτήρι «μισογεμάτο ή μισοάδειο». Επίσης στις μικρές κοινωνίες όπως στην πόλη μας, επειδή επικρατούν ανθρώπινα ο φανατισμός, η ένταση, οι πικρίες, ο εγωισμός, τα προσωπικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά , δεν μας αφήνουν εύκολα να κάνουμε ψύχραιμες αναλύσεις των αποτελεσμάτων, με επακόλουθο οι νικητές με μεγάλη ευκολία να υπερηφανεύονται και να κοκορεύονται για τις προεκλογικές τους κινήσεις και εκτιμήσεις, οι δε ηττημένοι να κατακρίνουν, να καταδικάζουν συμπεριφορές τρίτων και αντιπάλων, δυναμιτίζοντας έτσι το κλίμα, χωρίς να αγγίζουν την ουσία της πολιτικής.
Προσωπικά παρότι και εγώ συμμετείχα ως ενεργός πολίτης σ’ αυτή την προεκλογική μάχη στηρίζοντας την νικηφόρα παράταξη του Δημήτρη Καμιζή και μπορεί οι δικές μου απόψεις να είναι επηρεασμένες από τη χαρά του νικητή, θέλω να τοποθετηθώ και να εκφράσω τις δικές μου απόψεις για το αποτέλεσμα.
Στις εκλογές και στην προεκλογική διαδικασία πάντα γίνονται λάθη ένθεν κακείθεν. Ο συνδυασμός που θα καταφέρει να κάνει τα λιγότερα λάθη, αυτός θα είναι ο κερδισμένος. Όμως, τα λάθη κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
Στα θετικά του κ. Καμιζή καταλογίζω:
α)Υπερτέρηση στην προσωπικότητα και αναγνωρισιμότητά του έναντι του αντιπάλου του. Ειδικά στο εκλογικό σώμα Δήμου Ερμιόνης, όπου δεν είχαμε συγκριτικά στοιχεία δημοτικής διαχείρισης εφόσον αρχίζαμε μια νέα με τη διοικητική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη, απέναντι σε υποψηφίους δημάρχους προερχόμενους από μια ανταγωνιστική περιοχή πολύ δε περισσότερο, από την αποπροσανατολιστική τακτική, την πολιτική αγυρτεία και τον κλεφτοπόλεμο του Δημάρχου Ερμιόνης.
β) Κατάφερε γρήγορα και ειδικά μετά την τελική σύγκρουση με τον Λεμπέση να παρουσιασθεί ως «πλυντήριο» του Λεμπεσισμού και η πολιτική του πρόταση να έχει τα χαρακτηριστικά της «Κοινωνίας των Πολιτών»
γ)Περιθωριοποίησε τις κομματικές και ιδεολογικές ταυτότητες και έπιασε το σφυγμό της εποχής, πράγμα που αποδείχθηκε με την επιλογή των πολιτών σε δεκάδες περιοχές της επικράτειας. Σ’ αυτό βοήθησε στο έπακρον η εσωκομματική διαμάχη στον πολιτικό χώρο του. Γι’ αυτό από τους πρώτους που πρέπει να «ευχαριστήσει»… ο κ. Καμιζής για τη νίκη του είναι ο κ. Λεμπέσης.
δ) Απέναντι σε ένα ψηφοδέλτιο προϊόν συστήματος οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, κατάφερε γρήγορα και απέκτησε «Ηθικό Πλεονέκτημα»
ε) Στο ψηφοδέλτιο τουλάχιστον στο Δήμο Ερμιόνης συμπεριέλαβε νέα παιδιά κάτω των 30 χρονών, όταν το άλλο ψηφοδέλτιο είχε μικρότερους σε ηλικία 40ρηδες. Έτσι κατάφερε να επικοινωνήσει καλύτερα με τη νεολαία, τους νέους όπου σήμερα αυτοί οδηγούν τις οικογένειές τους στα «θέλω τους» και στους φίλους τους.
στ) Στην τελευταία του προεκλογική ομιλία, εκμεταλλεύτικε το επικοινωνιακό του ταλέντο έναντι του αντιπάλου του και ανέδειξε το προσωπικό και κοινωνικό του πλεονέκτημα, όπου κατάφερε σε 20΄λεπτά να γίνει «λαϊκός ήρωας», ενός αμφισβητούμενου εκλογικού σώματος και εξ αυτού του γεγονότος, παγίωσε τη νίκη του μέσα στην Ερμιόνη.
ζ) Συνεργάστηκε με διακριτικότητα με ετερόκλητες πολιτικές παρουσίες, χωρίς να χάσει την αυτοκυριαρχία του και την καθαρότητα της πολιτικής του πρότασης.
Αρνητικά.
α) Βαρίδια του παρελθόντος…
β) Λάθη του παρελθόντος και χαμένος χρόνος για απολογισμό.
γ) Άργησε να αντιληφθεί τις δυνατότητές του μέσα στην κοινωνία της Ερμιόνης ως Δημήτρης Καμιζής…
δ) Δεν άνοιξε το διάλογο όσο θα έπρεπε για την οικονομική και τεχνοκρατική ανάπτυξη της περιοχής.
ε) Καταναλώθηκε αρκετά σε προεκλογικές ομιλίες.
Για τη Δημοτική Συνεργασία και τον Δημήτρη Σφυρή.
α) Ο επί τέσσερα χρόνια Δήμαρχος Κρανιδίου δεν θέλησε και δεν επιχείρησε ή δεν προσπάθησε να δημιουργήσει ως θεσμικός παράγοντας (δήμαρχος)πολιτικές και κοινοτικές σχέσεις με τους δημότες της Ερμιόνης. Δεν επισκέφθηκε το Δήμο μας σχεδόν ποτέ.
β) Ήταν άγνωστος παντελώς στο εκλογικό σώμα. Δεν ήταν όμως μειονέκτημα αυτό, γιατί το ισοσκέλιζε με το ότι δεν είχε κανείς να του καταλογίσει φθορά, θυμό, αδυναμίες κτλ. Κατάφερε όμως μέσα σε μια νύχτα – αρχές Σεπτέμβρη, ενώ ήταν σε δρόμο στρωτό και συνεργασίας με τους δύο επικεφαλής του 67% του Δήμου Ερμιόνης, τον ένα να τον ουδετεροποιήσει… και τον άλλο να τον χρήση αντίπαλό του, θυμώνοντας ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος και να το θέσει εναντίον του.
γ)Επέλεξε τη συνεργασία με τον Λεμπέση και τον Λεμπεσισμό και εισέπραξε τη «δυναμική» της Δημοτικής αρχής του Λεμπέση που στηριζόταν εδώ και τετραετίες σε πολιτικά ανδρείκελα. Το αποτέλεσμα των ψήφων του Δημάρχου Ερμιόνης που συνέλεξε στις περιφερειακές εκλογές αποδεικνύει την άποψή μου.
δ) Ακολούθησε τη γραμμή των εσωκομματικών αντιπάλων του κ. Καμιζή και συμπεριέλαβε στο ψηφοδέλτιό του τους οργανωμένους στα κομματικά όργανα του ΠΑ.ΣΟ.Κ Ερμιόνης υποψηφίους θολώνοντας περισσότερο την πολιτική του πρόταση.
Ε)Σύρθηκε επικοινωνιακά από τη ΔΕΠΟΣ και ταυτίσθηκε λογικά με υποψίες συμφερόντων.
στ) Το πλεονέκτημα του «τέλους των χωματερών» με το δεματοποιητή από λάθος χειρισμούς και την αγωνία του να τον παρουσιάσει ως ένα έργο υποδομής το κατάντησε μειονέκτημα.
ζ) Δεν κατάφερε το πλεονέκτημα της τεχνοκρατικής του γνώσης, να το αξιοποιήσει επικοινωνιακά. Ομάδες εργασίας σε επίπεδο Μ. Μ.Ε. και blogs δεν υπήρχαν ή ήσαν ανύπαρκτες. Οδηγηθήκαν αυτός και ο συνδυασμός του στη λογική της «οχλοκρατίας» και του επικοινωνιακού πολλαπλασιασμού σε καφενεία μεταξύ «ποτών μεζέδων» και κοινωνικού τσαμπουκά.
η) Τέλος δεν κατάφερε να διασώσει την προσωπική του πολιτική ομάδα και είναι πιθανόν απελπιστικά μόνος. Οι ετερόκλιτες συμμαχίες, μετά τα μνημόσυνα θα ακολουθήσουν ο καθένας τις δικές του λογικές και διαδρομές. Έτσι και αλλιώς ήσαν «ξένοι σε ξένη πολιτεία» Ο ίδιος μάλλον έχασε το δικαίωμα ή την ελπίδα επαναφοράς του.
Γενικά συμπεράσματα και παρατηρήσεις.
Παρότι στην πολίτική τα «πάντα είναι ρευστά» μάλλον οδηγούμεθα σε μια νέα εποχή όπου οι κοινωνικές συμμαχίες η κοινωνία των πολιτών μπορούν να γίνουν αποδέκτες από το εκλογικό σώμα. Πολιτικές προτάσεις με θολό ιδεολογικό στίγμα, με χρησιμοποιημένα χαρτιά ενός οικονομικού και πολιτικού συστήματος, πλέον δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν και θυμώνουν πάρα πολύ τους πολίτες.
Η εκλογική μάχη τουλάχιστον στο Δήμο Ερμιόνης, έδειξε και τη διαφορετικότητα των εκλογικών σωμάτων. Στην παράταξη του κ. Καμιζή ανέδειξε πρώτους και σε εκλογίσημες θέσεις τους πτυχιούχους της παράταξης, όπως τους κ.κ. Τζανή – Κρητσωτάκη- Κούστα, αλλά και τους νέους,
τα νέα παιδιά, τα τίμησε με τη ψήφο τους δεόντως. Στην παράταξη του κ. Σφυρή τα πτυχία καταποντίσθηκαν με εξαίρεση τον κ. Δάγκλη, ο οποίος με συλλογική του προσφορά και «χαμηλό προφίλ» κατάφερε να επιβιώσει.
Διαφορετικοί κόσμοι – διαφορετικές λογικές.
Αυτές τις μέρες υπάρχουν ευτυχισμένοι νικητές και πικραμένοι ηττημένοι. Υπάρχουν και χαρούμενοι νικητές και πικραμένοι νικητές όπως εγώ. Χαρούμενος για τη νίκη, πικραμένος για προσωπικές και πολιτικές συμπεριφορές πρώην συνεργατών και συναγωνιστών. Με όσους επιμένω να επικοινωνώ μαζί τους, με την καλημέρα μου, αντιλαμβάνομαι την πικρία τους για την ήττα και στην γλώσσα τη λαϊκή τη λεγόμενη «ΦΟΛΑ»
Αγαπητοί συμπολίτες η προχθεσινή ήττα σας, δεν ήταν «ΦΟΛΑ» «ΦΟΛΑ» ΓΙΑ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ ΜΑΣ ήταν «ΦΟΛΑ» όταν το 2006 εγώ με το χαμόγελο την υποδέχτηκα, ενώ γνώριζα και τους αντιπάλους μας και τους συνενόχους….
